دلنوشته هایم را با دل نوشتم

 بیا برای یک بار هم که شدهدیوانه شویمبگذار گم شوم در توگم شوی در منآن چنان که یکی شویمناشناس باشیم برای همهجز خودمانحواس دنیا را پرت کنیماز گم شدن یکی از مااز غیبت نا به هنگاممانبیا، تلاطم بیندازیم در دل هاو خدا را نیز بهت زده کنیماز این اتفاق...بگذار همه به ما فکر کنندهمه از ما بنویسندهمه سردرگم باشندشوری به پا شودکه همه را از دیوانگی بیم دهدمی بینی چه ساده است؟!اتحاد مادنیا را دگرگون خواهد کرددیگر هیچ چیز مثل سابق نخواهد شددیوانگی ساده،هرج و مرج ساده،آشفتگی ساده،همه چیز ساده می شود...&nbs...

 مرگ شعر نزدیک استکاروان ذهن را چپاول کرده اندخوشه های عشق را آتش زده اندمرغ خیال را اسیر کرده اندو مرزهای دیوانگی را محدودبه هر سو می نگریحفره های خالی میان سینه های جماعتدهن کجی می کندقلب ها را ربوده اندپوچی را ارزانی داشته اندبه مشت های گره کرده هر رهگذر غریبهمه این اتفاق ها زمانی افتادکه سرمای نگاهتزهر "بی تفاوتی" را در پیاله عشق من ریختو تلخ ترین نوع مرگ را آفریدمرگی تدریجیکه هر روز تکرار می شودهر روز..هر روز...هر روز...برچسبها: دلنوشته+ نوشته شده در  چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶سا...

حلقه زلف تو چون ما را درین دام انداخت زین سبب بی اراده سوی هر دام رویــــــم گوشه خلوت این خانه تو را منتظریــــــــــــم تا که با نور حضورت، مست و دلشاد شویـــم تو که نیستی، زندگی جریان دارد روی این دنیا ولی تو بیایی، ز تمنای وجودت همه سیراب شویـــــــم دزد شب، خواب ز چشمان همه بگرفت و رفــــــــت تو که باشی، هوش ما از سر رود، جمله در خواب شویم xa0 xa0 ...

فصل بی برگی ز گرد راه می آید صدای نفس هایش را می شنوم زردی سیمایش از اینجا دیدنی است فصل باران! فراخ تر گام بردار.. می خواهم پیراهنم با عطر تنت خو بگیرد می خواهم دوباره با قلم موی رنگارنگت چهره شهرم را آرایش کنی و با آمدنت سرود عشق در گوش چکاوک بخوانی فصل بی برگی! بشتاب..بشتاب... دل مردگی تابستان امان از برگ ها گرفته وقت آنست با تو "رهایی" را تجربه کنند پیش از آن که بر شاخسار درختان فرتوت و غمزده گرفتار خواب ابدیت شوند... xa0 ...