دخمه

در سرم شور و جنون است همه اش

می رقصم و شادم بدین ساز غمش

در خیال هرگز نگنجد ترک دوست

دست را من برنگیرم از دامنش

ای صبا خبری زان رخ مه رو بیار

تا شوم مست ز جام و ساغرش

شراری از دلم برگیر و به کویش بر

شاید بشود نرم دلِ چون آهنش

گر نیاید تا بشیند در برم

عطر زلفش گیر و باز آر به منش

بگو پاینده است در دل من دولت غم

اندر این وبلاگ دخمه کلمه می مانم تا ببینمش...

دلنوشته هایم را با دل نوشتم ...