مرگ

صدایم را با مرگ آمیختم

این بار با مرگی نو

مرگی از جنس سکون..

سکوت..

و از جنس خاموشی...

از جنس زوال بی پرده ای

که دنیایم را به قهقرا می برد

و رویایم را به گورستان...

به تازگی چینش واژه های دفترم

خبر از اتفاقی تازه می دهند

اتفاقی موحش و تیره وش

که شاید حکم مرگ ابدیِ خیالِ نونهالم را مُهر کند..

چرا که خیالِ بی رویا

به مثابه کودکِ بی دست و پایی است

که دمادم روح مادرش را می خراشد..

دلنوشته هایم را با دل نوشتم ...