حضورت...!

آن هایی که دلنوشته هایم را می خواندند

از بلوغ شعرم حرف می زدند

از تکامل افکار شاعرانه ای

که دیوانه دار در ذهنم مرور می شد

و بر سطر سطر دفتر شعرم نقش می بست

اما من خوب می دانستم

بی حضور تو

بلوغ شعر وهمی بیش نبود

همان گونه راه رفتن کودکی

بدون حضور مادر میسر نمی شد...

دلنوشته هایم را با دل نوشتم ...